Սիրիայում երկրաշարժի հետևանքները. ինչո՞ւ է իրավիճակն այդքան վատ պատերազմից ավերված երկրում

Քայքայված ենթակառուցվածքների և սննդի պակասի պատճառով Սիրիայի պատերազմից հյուծված բնակչությունը պատրաստ չէր մահացու երկրաշարժին.

Սիրիան դեռևս կրում է 12 տարվա դաժան պատերազմի հետևանքները: Հակամարտությունների, սննդի պակասի, տնտեսական փլուզման և խոլերայի վերջին բռնկման հետևանքով երկրի ազգային ենթակառուցվածքը տարիներ շարունակ ճգնաժամի մեջ էր և հազիվ էր կարողանում աջակցել պատերազմից հոգնած իր բնակչությանը:

Ինչո՞ւ է երկրաշարժն այդքան մեծ վնաս պատճառել

Սիրիայում առավել տուժած շրջանը՝ հյուսիսային տարածքը, որը սահմանակից է Թուրքիային, արդեն ոչնչացվել էր տարիների պատերազմի և օդային ռմբակոծությունների հետևանքով, որոնք ավերել էին տներ, հիվանդանոցներ և կլինիկաներ:

Հալեպում շենքերը, օրինակ՝ Սիրիայի նախապատերազմյան առևտրային կենտրոնը, հաճախ փլուզվում են քայքայված ենթակառուցվածքի պատճառով, որը տուժել է պատերազմի ընթացքում վերահսկողության պակասից: Հունվարին քաղաքում հինգհարկանի բնակելի շենքի փլուզման հետևանքով 13 մարդ էր զոհվել։

Հալեպը կրեց բոլոր հետևանքներն ապստամբների վերահսկողության տակ գտնվող շրջանների դեմ ռուս-սիրիական համակցված հարձակման՝ բախվելով անողոք օդային ռմբակոծություններին, մինչև ապստամբների խմբերը չհանձնեցին շրջանները վեց տարի առաջ, և կառավարությունը վերադարձրեց դրանք:

Այդ ժամանակից ի վեր շատ սիրիացիներ ապրում են վնասված շենքերում, քանի որ բնակելի տարածքների համակարգված վերակառուցում չի եղել: Պետական ծառայությունները մնում են նվազագույնը:

Կարո՞ղ է օգնությունը հասնել այն տարածքներին, որոնք դրա կարիքն ունեն

 ՄԱԿ-ը նշում է, որ ճանապարհները վնասելը, վառելիքի պակասը և ձմեռային դաժան եղանակը կդժվարացնեն օգնությունը ժամանակին տեղ հասցնելը:

Երկրի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Իդլիբ նահանգը երկրաշարժից ամենաշատ տուժած շրջաններից է: Իդլիբը երկրի վերջին անկլավն է, որը գտնվում է ապստամբների վերահսկողության տակ։ Ավելի քան մեկ տասնամյակ տևած մարտերից հետո միլիոնավոր փախստականներ հաստատվել են այս տարածաշրջանում, որը մնում է կառավարության վերահսկողությունից դուրս:

Արդյո՞ք անհրաժեշտ է ավելացնել Սիրիային տրամադրվող օգնությունը

 Դեռևս երկրաշարժից առաջ ՄԱԿ-ը հայտարարեց, որ մարդասիրական աջակցության կարիք ունեցող մարդկանց թիվն ավելի մեծ է, քան պատերազմի սկսվելուց ի վեր ցանկացած պահի, և բնակչության 70%-ն օգնության կարիք ունի:

Անցյալ շաբաթ Պարենի համաշխարհային ծրագիրը նախազգուշացրեց, որ Սիրիայում սովի մակարդակը հասել է ամենաբարձր մակարդակին պատերազմի սկսվելուց ի վեր. 2.9 միլիոն մարդ գտնվում է սովի առաջ կանգնելու վտանգի մեջ, ևս 12 միլիոնը չգիտի, թե որտեղից պետք է հայթայթի հաջորդ կերակուրը:

ՄԱԿ-ի գնահատմամբ՝ Սիրիայում 18 միլիոն մարդկանց 90%-ն ապրում է աղքատության մեջ, տնտեսությունը խարխլված է հակամարտությունների, երաշտի և կորոնավիրուսի համաճարակի, ինչպես նաև հարևան Լիբանանում ֆինանսական վթարի պատճառով:

Բայց չնայած ճգնաժամերին, որոնց զուգահեռ սիրիացիների մեծ մասը ստիպված է ապրել, միջազգային աջակցությունը շարունակում է թերֆինանսավորվել: ՄԱԿ-ը ստացել է դոնորներից պահանջվող 4.4 միլիարդ դոլարի կեսից պակասը 2022 թվականին աճող կարիքները բավարարելու համար, և եթե այդ միտումը շարունակվի, սիրիական ճգնաժամից վերականգնման հեռանկարները կարող են մթագնել: