Հայաստանում տեղի ունեցող շարժման արտաքին քաղաքական օրակարգը

Պատմական գիտությունների թեկնածու, միջազգայնագետ Սերգեյ Մելքոնյանը տելեգրամյան ալիքում գրում է. «Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանի գլխավորած «Տավուշը հանուն հայրենիքի» շարժումն աստիճանաբար ձևակերպում է իր դիրքորոշումը արտաքին քաղաքականության հարցերի վերաբերյալ: Ամփոփելով հնչեցվածը կնշեմ հիմնական կետերը:

1. Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև բանակցությունները պետք է ընթանան երաշխավորի մասնակցությամբ։ 

Ակնհայտ է, որ Երևան-Բաքու բանակցությունների երկկողմ ձևաչափով վերջինս, անհավասարակշռության պահպանման պատճառով, իր կամքը պարտադրում է ուժի կիրառման սպառնալիքի տակ։ Հաշվի առնելով, որ այդ հայտարարությունը վերջերս է հնչել, գուցե որպես երաշխավոր կարող է լինել ԵԱՀԿ ՄԽ-ն, որն Ալիևն առաջարկում է լուծարել։ Թեև միայն այդ կազմակերպությունն ունի հայ-ադրբեջանական կարգավորման միջազգային մանդատ։ Այսինքն շարժումն առաջարկում է անհասկանալի և անարդար ձևաչափից անցնել համընդհանուր ընդունված միջազգային ձևաչափի։ 

2. Բանակցությունների և դելիմիտացիայի շարունակումը՝ միջազգային իրավունքում ընդունված նորմերի հիման վրա։

Շարժումը չի առաջարկում դադարեցնել բանակցությունները կամ սահմանի ճշգրտման գործընթացը։ Ընդհակառակը, այն շարունակելու համար անհրաժեշտ հիմք է պետք ստեղծել, օրինակ՝ պետական սահմանի մասին պայմանագիր ստորագրել։ Հիմա տեղի է ունենում սահմանազատման գործընթաց՝ առանց որևէ իրավական հիմքի։ 

3. Դադարեցրել ինչ-որ մեկին հակադրվել: 

Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը չպետք է ուղղված լինի որևէ մեկի շահերի դեմ (ՌԴ, ԱՄՆ և այլն): Այս համատեքստում առաջարկվում է Մոսկվայի հետ հարաբերությունները կառուցել առկա պայմանավորվածությունների հիման վրա և հաշվի առնելով այն հավակնությունները, որոնք հայկական կողմն ունի Ռուսաստանի կողմից մի շարք կետերի չկատարման մասով»։